nieuworganiseren.nu
Vredenburg 40
3511 BD Utrecht

Menu

Hoezo de baas?

Sandra van Kolfschoten heeft zich laten verleiden om een blog te schrijven over een boek. Leuk, denkt ze. Totdat ze het boek in de bus krijgt.

Ik moest weer even zoeken. Want waar was het gebleven?, dat boek van de blogtour. Gelukkig, hier. Op de hoek van de keukentafel, onder een stapel licht leesvoer. Zo licht, dat we het hier natuurlijk niet opschrijven. Want zoals je wel begrijpt ligt er op de tafel van organisatieadviseurs alleen intelligent leeswaar. Juist.

Twee maanden geleden was het ongeveer. Dat er een mail in mijn postbus viel met de titel blogtour. Hij viel me direct op. Want ik hou van bloggen. En van bloggers. En een tour; dat klinkt altijd leuk. Alsof je ergens heen gaat. Misschien wel met een stel bloggers ergens naar toe. Wat zou het zijn. Interessant vond ik het. Wat het was.

Een mail van een uitgever. Die een nieuw boek onder de aandacht wil brengen. En daarvoor een aantal mensen vraagt om er een blog over te schrijven. En op hun eigen site te plaatsen. De uitgever brengt die blogs dan onder de aandacht. En richt daarmee de aandacht op het boek. Je krijgt wat traffic naar je site. En om je te verleiden mee te doen, staat er in mijn mail dat Jaap ook heeft toegezegd mee te doen. Briljant vind ik het. Slim en mooi bedacht. En ik had het nog niet eerder gehoord om het zo aan te pakken. Wat mij betreft is deze uitgever er eentje om te volgen. Eburon dus. Leuk. Anders. Gedurfd. Innovatief. Ja, I’m in, mail ik terug. Als Jaap meedoet, doe ik ook mee! In dezelfde week krijg ik een planner in de mail waarin ik invul wanneer ik mijn blog ga plaatsen. Ook valt het boek in mijn bus. Als het van de mat naar mijn keukentafel is verplaatst, sla ik het open.

Ik begin direct op de tweede pagina, waar twee tekeningetjes op staan van mensen met hun hoofd in een strop. Nou, lekker begin, denk ik. Het beoordelingsgesprek. Ik blader door en mijn oog valt op de andere tekeningen. Ze spreken me niet zo aan. Dan zie ik dat de schrijfster ook zelf de illustraties heeft gemaakt. Daar vind ik wat van. En daarmee vind ik ook direct wat van de rest van het boek. Dat doe ik dus weer dicht.

Dat is ook wel interessant. Dat als ik er geen blog over hoefde te schrijven ik het boek nu dus niet meer open gedaan zou hebben. Maar ik moet er iets mee, want dat heb ik beloofd. Dus ik sla het weer open en scan de eerste bladzijde.

De inleiding van Hoezo de Baas bevat veel tekst over waar het boek over gaat en wat Katinka, de schrijfster, er mee wil vertellen. Ze legt de metafoor uit van het concept. Dat is een mooie zin, zie ik nu.. Het boek beschrijft het tijdperk van transformatie aan de hand van het verhaal van een organisatie (van winst naar waarde, van controle naar vertrouwen, het hier en nu versus het daar en dan). Dat klinkt bekend.

De paradigmashift wordt in het boek verteld door het verhaal met de hoofdfiguren Marjan en Michiel. Die stelt ze ook nog even voor. Ik vind het een lange inleiding en wil liever gewoon beginnen. Dat doe ik dan ook op pagina negentien met de zin: ‘Prachtig bedrijf onze verzekeringsmaatschappij, jammer van de mensen die er werken’ en de volgende: ‘Bart is begonnen als Ketenmanager Alternatieve Contracten alhoewel niemand weet wat hij doet, laat hij zich overal zien en praat met iedereen.’

Dat vind ik wel grappig. Hier haak ik wel even op aan. Ik raak nieuwsgierig en begin dus eerst met het lezen van alle persoonsbeschrijvingen. Tussen het verhaal door in grijze vakjes. En dan weer die tekeningen erbij. Herkenbaar. In organisaties zullen mensen hun eigen Bart, Marjan, Michiel en Vincent wel direct op het netvlies hebben. Mij kost het wel weer moeite om in het verhaal te duiken. En als ik dat doe, kan het me niet vasthouden. Het is wel knap gedaan. Want de herkenbare ontwikkelingen in organisaties komen mooi voorbij. En de verbinding wordt gemaakt met Angelsaksisch versus Rijnlands organiseren. En wat het met mensen doet.

Maar het boek leest als een roman (een niet echt spannende) met uitstapjes naar stukjes theorie over organisatieconcepten. Het kan mij niet pakken. En dat vind ik wel jammer. En vervelend. Want ik ken Katinka, de schrijfster, niet en zij, of in elk geval haar uitgever, vertrouwt mij haar boek toe.

En als schrijfster/blogger weet ik ook hoe kwetsbaar je bent als het over je eigen schrijfsels gaat. Soms vind je ze briljant, of twijfel je daar juist aan. En blijft het een risico om ze aan het publiek te tonen. En dat doe je dan toch. Het maakt wel dat ik even op de achterflap meer lees over Katinka en dat ik naar haar site ga zoeken. Want haar stichting die financiële hulp biedt in urgente probleemsituaties, zo staat er genoemd op de achterflap, die spreekt me eigenlijk meer aan dan haar boek.

Dus google ik op haar bedrijf Lunare. En zie direct weer de tekeningen uit het boek. En een rijtje diensten. Ook dit pakt me niet. En ik zie niets over de stichting. Nog een keertje googelen dan. En dan kom ik op dit artikel: Rotterdams noodfonds niet alleen meer voor armen. Interessant. Daar wil ik dan wel meer van weten. En dan kom ik ook op de stichting terecht.

Hier staan een paar verhalen. Die nu nog oppervlakkig zijn, maar waar je volgens mij een heel interessant boek over kan schrijven. Ze gaan over de mensen die een beroep doen op het noodfonds. Maar ook over de mensen van de instellingen die van mening zijn dat er geen andere uitweg is dan het Fonds. Dat ze zelf binnen hun eigen organisatie niet iets kunnen verzinnen zodat Marieke een nieuwe wasmachine kan kopen.

En wie zijn de mensen/bedrijven die geld storten aan dit fonds? En vanuit welke motieven gebeurt dit? En zouden er ook instellingen zijn die geld storten en tegelijkertijd ook veroorzaker zijn van hun eigen perverse effecten? Of kan de verdrietige dochter toch gewoon een aantal sessies doen bij een therapeut die het niet laat afhangen van een verzekeringsmaatschappij? Misschien wel diezelfde verzekeringsmaatschappij waar Marjan en Michiel werken?

Als fonds stribbel je dan mee met die Angelsaksische perverse effecten door mensen eenmalig geld te verstrekken (op aanvraag door een instelling en echt maar voor één keer en dan moet het opgelost zijn). Het lijkt dan alsof je iets goeds doet (wat overigens ook zo is, hoor), maar je pakt natuurlijk niet het probleem bij de Angelsaksische kern aan. Dat verzekeringsmaatschappijen gericht zijn op winst en woningbouwverenigingen ook het salaris van hun bestuurder moeten kunnen betalen. Daar zit een mooi verhaal in. In die dilemma’s en de spanning van het meestribbelen. Dat je goed wil doen en noodhulp biedt. En tegelijkertijd daarmee het systeem in stand houdt. Dat is complex. En boeiend.

Mijn hoofd dwaalt af en het boek ligt omgekeerd op tafel. Daar blijft het ook bij denk ik. Ik ben nieuwsgierig naar de rest van de recensies. En naar de blogtour als fenomeen. Want na de laatste mail is er eigenlijk niks meer verschenen. Of zou mijn recensie de eerste zijn? De laatste? Gaan ze hem überhaupt wel doorlinken nu? Ik weet zelf niet of ik het zou doen. Ik schrijf van die vreemde gedachtenspinsels. Draagt dat nou bij? Of juist niet?

Het blogtour-concept vind ik de moeite waard om te onthouden. De (nood)fondsen en andere trustachtige bedrijven hadden mijn interesse al en nu weer opnieuw. Daar ga ik ook maar weer eens met een paar mensen van gedachten over wisselen. De radertjes in mijn hoofd draaien weer. Dankzij Eburon, Katinka en hun Hoezo de Baas.

Lees hier meer over Sandra van Kolfschoten

Sandra van Kolfschoten

Sandra van Kolfschoten

MEESTER. Onderwijskundige. Organisatiekundige. Spreker. Schrijver. ConceptMeemaker. Moeder. Jonge Weduwe. Organisaties vragen mij om nieuwe ruimte te maken. Verbinding te maken met mensen en netwerken waarvan ze het bestaan nog niet kenden. En daarmee hun eigen organisatie en vooral ook zichzelf naar een “Still confused but on a much higher level ” te brengen. Dat doe ik overigens gewoon in allerlei organisatie trajecten en vormen. Met de voeten in de klei. Geen gezweef. En ook wel. Omdat beetje loskomen van de grond soms helemaal niet verkeerd is. Meer: Meestersadvies.

Laat een bericht achter







Send this to friend